Rewie mody

Zdania na temat pojawienia się mundurków w szkołach są różne. Wprowadzenie ich miało zatrzymać rewię mody jaka była obecna w szkołach. Mówią tak jednak tylko Ci, którzy tą szkołę już ukończyli. Jeżeli w szkołach naprawdę byłaby rewia mody wprowadzenie mundurków ucieszyłoby młodzież, a tak przecież nie było. Problem rewii mody w szkołach tak naprawdę problemem zbyt poważnym nie jest. Rewia mody jest wszędzie, nie tylko w szkołach wśród młodzieży, ale dorośli też rywalizują pod tym względem. Nie zrozumiałe jest to dlaczego ministrowie tego nie rozumieją, że jest to normalne zjawisko, którego wytępić się po prostu nie da. Rywalizacja była i będzie. Rewia mody też. Mundurki są tylko i wyłącznie problemem. Zaczynając od kosztów a kończąc na problemach osobistych, higienicznych i estetycznych. Niektórzy twierdzą, że za mundurki powinniśmy uznać na przykład kamizelkę, sweterek czy bluzę. Są jednak tacy, którzy uważają, że inwestując w mundurek trzeba zainwestować w coś porządniejszego. Na myśli tu mamy dla dziewcząt spódniczkę, długie skarpety do kolan, biała koszula i krawat, dla chłopców z kolei wygodne spodnie, koszula i krawat, do tego wybór dodatków, które możemy nosić według uznania. Takie podejście na pewno nie byłoby nudne. Ale wszystkim i tak by się nie dogodziło. Taki świat, taki kraj, takie społeczeństwo.

W roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym czwartym kobieca moda odeszła już prawie całkowicie od twardego szyku, pojawiły się coraz większe dekolty, zaczęto coraz bardziej zaznaczać miękkie linie sylwetki kobiety oraz wszelkie kobiece detale. Ważnym elementem jaki pojawił się w tym czasie były wąskie rękawy i ramiona oraz płaszcze coraz bardziej przylegające do ciała. Pojawienie się szarf, szali, szalików i chust nikogo nie zdziwiło, ponieważ zakładając duże dekolty trzeba było zostawić trochę tajemniczości i zakryć czymś smukłą szyję. W strojach codziennych nie, ale w odświętnych były coraz niżej umieszczane kieszenie, fałdy i plisy oraz paski, nie zapominając oczywiście o linii talii. W tymże czasie odnotowano również pojawienie się przezroczystej sukni wieczorowej i stroju kąpielowego topless. Coraz ciekawsze stawały się również nowe kroje spodni, spódnico-spodni i kostiumów kobiet. Podejrzewano, że nowe style w modzie wzięły swój początek od dyskotek. Na dyskotekach królowały sukienki krótkie, z głębokimi dekoltami i odkrytymi plecami. Dopełnieniem dyskotekowego stylu były obowiązkowe delikatne czarne rękawiczki i kopertówki na złotym łańcuszku.

Lata sześćdziesiąte są początkiem wyjątkowej dekady w modzie. Na rynek wróciły wtedy princeski, czyli suknie nieodcinane w talii, lekko wcięte i rozszerzone u dołu. W Rzymie i Paryżu nie rezygnowano nadal z abstrakcyjnych rurkowatych i owalnych kształtach. Do tego oczywiście spiczaste kapelusze, koniecznie wysokie i szerokie kołnierze. We Włoszech natomiast wzorem strojów był sztandarowy owal. Projektanci firmy Dior stawiali wtedy na obszerne rękawy, wysokie, przylegające do szyi kołnierze oraz dodatki ze skóry, głównie czarnej. To oczywiście były ubrania odświętne, w życiu codziennym nadal można było zobaczyć prostotę, nakładanie żakietu lub płaszcza na sukienkę bez rękawów, zastosowanie efektu warstw. Eksponowano również tunikowe topy, falbanki i warstwowe spódnice. Latem najpopularniejsze były sukienki z dekoltem i króciutkie żakieciki do talii. Ceniono sobie chusteczkowe ogromne kołnierze, najczęściej przypinane do sukienek, zdobione kokardkami lub kwiatkami. Spódnice, obowiązkowo za kolano miały kształt tulipana lub kielicha.